Europa późnego średniowiecza - wojna stuletnia
Szkolna lekcja o przyczynach i przebiegu konfliktu (kanał Marcina Włocha, LO).
Interaktywna notatka edukacyjna - Anglia kontra Francja, trzy fazy wojny i Joanna d'Arc (1337-1453)
Wojna stuletnia (1337-1453) to seria konfliktów między Anglią (dynastia Plantagenetów, potem Lancasterów) a Francją (dynastia Walezjuszy) o koronę francuską i panowanie nad ziemiami we Francji. Trwała z przerwami 116 lat i zakończyła się zwycięstwem Francji - na kontynencie Anglii pozostało jedynie Calais.
Wojna stuletnia przyspieszyła narodziny nowożytnych narodów - angielskiego i francuskiego - oraz scentralizowanych monarchii. Pokazała też kres dominacji ciężkiej jazdy rycerskiej (zmiażdżonej przez angielskich łuczników) i rosnącą rolę piechoty oraz artylerii. To również opowieść o Joannie d'Arc, która odmieniła losy wojny.
Wojnę dzieli się zwykle na trzy fazy. Pierwsza przyniosła wielkie zwycięstwa Anglii (Crécy, Poitiers), druga - odbicie ziem przez Francję, a trzecia, po triumfie Henryka V pod Azincourt, została odwrócona przez Joannę d'Arc i zakończona zwycięstwem Francji pod Castillon (1453).
Wygaśnięcie Kapetyngów
Umiera bezpotomnie Karol IV. Tron obejmują Walezjusze (Filip VI), a król Anglii Edward III wysuwa własne roszczenia.
Wybuch wojny
Filip VI konfiskuje angielską Gujennę, Edward III ogłasza się królem Francji. Początek wojny stuletniej.
Bitwa pod Crécy
Angielscy łucznicy rozbijają francuskie rycerstwo. Triumf długiego łuku i nowej taktyki.
Zdobycie Calais
Po długim oblężeniu Edward III zajmuje Calais - port pozostanie angielski aż do 1558 r.
Bitwa pod Poitiers
Czarny Książę bierze do niewoli króla Jana II Dobrego. Francję pogrąża kryzys polityczny.
Pokój w Brétigny
Anglia uzyskuje rozległą Akwitanię, Edward III rezygnuje (chwilowo) z korony Francji.
Odbicie ziem przez Francję
Karol V Mądry i Bertrand du Guesclin unikają wielkich bitew i odzyskują większość angielskich posiadłości.
Bitwa pod Azincourt
Henryk V miażdży liczniejsze rycerstwo francuskie. Anglia znów triumfuje dzięki długiemu łukowi.
Traktat w Troyes
Henryk V zostaje uznany dziedzicem tronu Francji i poślubia Katarzynę Walezjankę. Burgundia sprzymierza się z Anglią.
Joanna d'Arc i Orlean
Dziewica Orleańska przełamuje oblężenie Orleanu - punkt zwrotny wojny - i prowadzi Karola VII do koronacji w Reims.
Śmierć Joanny d'Arc
Pojmana przez Burgundczyków i wydana Anglikom, zostaje spalona na stosie w Rouen.
Bitwa pod Castillon
Francuska artyleria rozbija Anglików. Ostatnia bitwa wojny - Anglii zostaje tylko Calais.
Wojna wybuchła ze splotu przyczyn dynastycznych, lennych (terytorialnych) i gospodarczych. Bezpośrednią iskrą stała się konfiskata angielskiej Gujenny i roszczenia Edwarda III do korony Francji.
Gdy w 1328 r. wygaśli Kapetyngowie, korona przypadła Walezjuszom, ale Edward III - wnuk Filipa IV po matce Izabeli - uznał, że ma do niej prawo. Bezpośrednim powodem wojny stała się konfiskata Gujenny przez Filipa VI w 1337 r. W odpowiedzi Edward III oficjalnie zgłosił pretensje do tronu Francji - spór o lenno przerodził się w wojnę o koronę.
Francja była ludniejsza i bogatsza, a jej rycerstwo uchodziło za kwiat Europy. Anglia nadrabiała mniejszy potencjał nowoczesną taktyką: zdyscyplinowaną piechotą i masą łuczników, którzy raz po raz rozbijali francuską jazdę.
Zdobycie korony Francji i utrzymanie ziem we Francji.
Obrona korony Walezjuszy i wyparcie Anglików z Francji.
Francję osłabiał wewnętrzny konflikt dwóch stronnictw: Armaniaków (wokół dworu Walezjuszy) i Burgundczyków (potężnych książąt Burgundii). Po 1419 r. Burgundia sprzymierzyła się z Anglią, co umożliwiło traktat w Troyes. Dopiero pojednanie z Burgundią (1435) przesądziło o ostatecznym zwycięstwie Francji.
Wojnę dzieli się tradycyjnie na trzy fazy - nazwane od panujących wówczas dynastii lub przeplatane rozejmami. Inicjatywa kilkakrotnie przechodziła z rąk do rąk, aż ostatecznie Francja wyparła Anglików niemal z całego kontynentu.
Wielkie zwycięstwa Anglii: Crécy (1346), zdobycie Calais i Poitiers (1356). Kończy ją pokój w Brétigny (1360) - Anglia zyskuje rozległą Akwitanię.
Karol V Mądry i Bertrand du Guesclin unikają walnych bitew i stopniowo odbijają ziemie. Pod koniec Anglii zostają tylko nadmorskie przyczółki.
Henryk V wygrywa pod Azincourt (1415) i traktatem w Troyes (1420) sięga po koronę. Odwraca to Joanna d'Arc; wojnę kończy Castillon (1453).
Anglia wygrywała wielkie bitwy dzięki łucznikom, ale nie była w stanie na trwałe okupować rozległej Francji. Francja, gdy unikała walnych starć i reformowała armię (Karol V, później artyleria Karola VII), powoli odzyskiwała teren. Przełomem moralnym i militarnym okazała się Joanna d'Arc.
Niemal cała wojna toczyła się na ziemi francuskiej. Poniższa mapa (sytuacja z 1429 r., u progu wystąpienia Joanny d'Arc) pokazuje podział wpływów: tereny angielskie, Francja Karola VII oraz sprzymierzona z Anglią Burgundia. Kliknij znacznik, aby poznać bitwę.
Kliknij numerowany znacznik na mapie lub pozycję na liście poniżej, aby poznać datę, wynik i znaczenie kluczowych bitew i miejsc wojny stuletniej.
Podkład: mapa Francji w 1429 r. (tereny angielskie, francuskie i burgundzkie). Autor: Wtfiv, Wikimedia Commons, CC BY 4.0 (zmodyfikowano: render do PNG, konwersja do WebP, dodano znaczniki bitew). Położenie znaczników orientacyjne.
Wynik: Zwycięstwo Anglii
Znaczenie: Triumf długiego łuku - angielscy łucznicy rozbili francuskie rycerstwo. Przełom w sztuce wojennej.
Wynik: Zdobycie przez Anglię po rocznym oblężeniu
Znaczenie: Strategiczny port - pozostał w rękach angielskich aż do 1558 r.
Wynik: Zwycięstwo Anglii (Czarny Książę)
Znaczenie: Do niewoli dostał się król Jan II Dobry - Francję ogarnął głęboki kryzys.
Wynik: Zwycięstwo Anglii (Henryk V)
Znaczenie: Mimo ogromnej przewagi Francuzów łucznicy i błotniste pole znów przesądziły o klęsce rycerstwa.
Wynik: Zwycięstwo Francji (Joanna d'Arc)
Znaczenie: Przełamanie oblężenia - punkt zwrotny wojny na korzyść Francji.
Wynik: Zwycięstwo Francji
Znaczenie: Ostatnia bitwa wojny - francuska artyleria rozbiła Anglików. Koniec konfliktu.
Gdy w 1429 r. sytuacja Francji wydawała się beznadziejna, na scenie pojawiła się Joanna d'Arc (ok. 1412-1431) - młoda wieśniaczka z Domrémy, przekonana, że została powołana przez Boga, by ocalić Francję. W ciągu kilku miesięcy odmieniła przebieg wojny.
Pochodziła z chłopskiej rodziny z Domrémy w Lotaryngii. Twierdziła, że słyszy głosy świętych, którzy nakazują jej wyzwolić Francję i doprowadzić Karola VII do koronacji.
Przekonała delfina Karola, otrzymała oddział i poprowadziła odsiecz oblężonemu Orleanowi. Przełamanie oblężenia stało się punktem zwrotnym całej wojny.
Po serii zwycięstw Joanna doprowadziła Karola VII do tradycyjnego miejsca koronacji - katedry w Reims. Koronacja umocniła legitymację Walezjuszy.
Pojmana przez Burgundczyków, została wydana Anglikom. Po procesie o herezję spalono ją na stosie w Rouen (1431). W 1456 r. unieważniono wyrok, a w 1920 r. uznano ją za świętą.
Joanna nie tylko przyniosła zwycięstwa militarne - przede wszystkim odmieniła morale i nadała wojnie wymiar narodowej i religijnej misji. Stała się symbolem francuskiej tożsamości narodowej oraz jedną z najsłynniejszych postaci średniowiecza.
Funkcja: Król Anglii, inicjator wojny
Dokonania: Roszczenie do korony Francji, zwycięstwo pod Crécy, zdobycie Calais
Znaczenie: Rozpoczął wojnę stuletnią i zbudował potęgę angielskiej armii opartej na łucznikach.
Funkcja: Następca tronu Anglii, wódz
Dokonania: Triumf pod Poitiers (1356) i pojmanie króla Jana II
Znaczenie: Jeden z najwybitniejszych dowódców epoki; zmarł przed ojcem, nie zostawszy królem.
Funkcja: Pierwszy król Francji z dynastii Walezjuszy
Polityka: Konfiskata Gujenny, obrona korony przed roszczeniami Anglii
Znaczenie: Za jego panowania wybuchła wojna i doszło do klęski pod Crécy.
Funkcja: Król Francji
Dokonania: Reforma państwa i armii, odbicie większości angielskich ziem
Znaczenie: Wraz z du Guesclinem odwrócił losy wojny w fazie karolińskiej dzięki unikaniu walnych bitew.
Funkcja: Król Anglii
Dokonania: Zwycięstwo pod Azincourt (1415), traktat w Troyes (1420)
Znaczenie: Doprowadził Anglię u szczytu potęgi - został uznany dziedzicem tronu Francji, lecz zmarł przedwcześnie.
Funkcja: "Dziewica Orleańska", przywódczyni duchowa i militarna
Dokonania: Odsiecz Orleanu, doprowadzenie Karola VII do koronacji w Reims
Znaczenie: Symbol przełomu w wojnie i francuskiej tożsamości narodowej; spalona na stosie w 1431 r.
Funkcja: Król Francji
Dokonania: Koronacja w Reims (1429), reforma armii i artylerii, zwycięstwo w wojnie
Znaczenie: Za jego panowania Francja wyparła Anglików niemal z całego kontynentu (Castillon 1453).
Kontekst: Opis bitwy pod Crécy z kroniki Froissarta - jednego z głównych źródeł do dziejów wojny.
Wymowa: Ukazuje miażdżącą skuteczność długiego łuku wobec ciężkiej jazdy.
Znaczenie: Bitwa zapowiadała zmierzch dominacji rycerstwa na polach bitew.
Charakter: Postanowienie uznające angielskiego króla dziedzicem tronu Francji, z pominięciem delfina Karola.
Kontekst: Zawarty po Azincourt, dzięki sojuszowi Anglii z Burgundią.
Skutek: Francji groziło wcielenie pod władzę angielską - sytuację odwróciła dopiero Joanna d'Arc.
Forma: Świadectwo misji, z jaką Joanna zwróciła się do delfina Karola.
Wymowa: Wojna zyskuje wymiar religijnej i narodowej misji ocalenia Francji.
Znaczenie: To przesłanie odmieniło morale wojsk i ludności - i losy całej wojny.
Mniej, a skuteczniej: W wielkich bitwach (Crécy, Poitiers, Azincourt) Anglicy byli zwykle w mniejszości, a mimo to wygrywali dzięki długiemu łukowi i dyscyplinie.
Najdłuższa wojna: Konflikt trwał z przerwami 116 lat (1337-1453) - stąd umowna nazwa "stuletnia".
Zwrot dzięki technice: O ostatecznym zwycięstwie Francji przesądziły reforma armii i nowa broń - artyleria (Castillon 1453).
Charakter danych: Liczebności armii są szacunkowe - kroniki z epoki zwykle zawyżały siły przeciwnika.
Materiały wideo do utrwalenia tematu - przyczyny, fazy i bitwy wojny stuletniej oraz rola Joanny d'Arc.
Szkolna lekcja o przyczynach i przebiegu konfliktu (kanał Marcina Włocha, LO).
Przystępne, uporządkowane omówienie genezy i przebiegu wojny (A plus).
Sylwetka Dziewicy Orleańskiej i przełom w wojnie (Kronika Historii).
Kliknij na fiszkę, aby ją odwrócić
Kiedy się toczyła?
1337-1453
Z przerwami 116 lat. Anglia (Plantageneci/Lancasterowie) kontra Francja (Walezjusze).
O co toczył się spór?
O koronę Francji (roszczenia Edwarda III) i o angielskie lenno Akwitanię (Gujennę); tło gospodarcze - Flandria.
Z czego słynie?
Triumf długiego łuku
Angielscy łucznicy rozbili francuskie rycerstwo - przełom w sztuce wojennej.
Kto i jak wygrał?
Henryk V
Mimo przewagi Francuzów łucznicy i błotniste pole znów przesądziły o klęsce rycerstwa.
1420 - co ustalał?
Henryk V dziedzicem tronu Francji
Z pominięciem delfina Karola; możliwy dzięki sojuszowi z Burgundią.
Dlaczego ważna?
Dziewica Orleańska
Przełamała oblężenie Orleanu (1429), doprowadziła Karola VII do koronacji; spalona w 1431 r.
Która bitwa?
Orlean (1429)
Odsiecz Joanny d'Arc odwróciła losy wojny na korzyść Francji.
Castillon 1453
Zwycięstwo Francji
Francuska artyleria rozbiła Anglików. Anglii pozostało tylko Calais.
Wojna stuletnia (1337-1453) zaczęła się jako spór o koronę Francji i angielskie lenna, a skończyła zwycięstwem Francji i niemal całkowitym wyparciem Anglików z kontynentu. Przyspieszyła narodziny nowożytnych narodów i monarchii, przesądziła o zmierzchu rycerstwa i wyniosła Joannę d'Arc na symbol francuskiej tożsamości.
Technika zmienia wojnę: Długi łuk, a potem artyleria, podważyły dominację ciężkiej jazdy rycerskiej.
Naród się rodzi: Długa wojna wzmocniła poczucie odrębności narodowej Anglików i Francuzów.
Siła morale: Joanna d'Arc pokazała, że duch i wiara potrafią odwrócić losy beznadziejnej wojny.
Centralizacja władzy: Z wojny obie monarchie wyszły silniejsze i bardziej scentralizowane.
Niniejsza notatka realizuje cele edukacyjne związane z:
Wojna stuletnia zamyka epokę dominacji rycerstwa i współtworzy nowożytne narody Europy Zachodniej. To także jedna z najbardziej dramatycznych opowieści średniowiecza - z Joanną d'Arc jako jej najsłynniejszą bohaterką.