Państwo Karola Wielkiego (SP, klasa 5)
Przystępne omówienie monarchii Franków dla szkoły podstawowej.
Twórca pierwszego wielkiego cesarstwa średniowiecznej Europy (768–814)
Podboje, koronacja cesarska, państwo i kultura oraz rozpad imperium z osią czasu i mapą zasięgu. Kliknij, aby powiększyć.
Karol Wielki (panował 768–814) z dynastii Karolingów był królem Franków, który zjednoczył pod swoją władzą znaczną część zachodniej i środkowej Europy. Dzięki licznym wojnom stworzył największe państwo średniowiecznej Europy od czasów upadku cesarstwa rzymskiego.
W Boże Narodzenie 800 r. papież Leon III koronował go w Rzymie na cesarza — był to symboliczny akt renovatio imperii, czyli odnowienia cesarstwa na Zachodzie. Karol oparł swą potęgę na sojuszu z Kościołem, sile oręża i odnowie kultury. Za zasługi dla zjednoczenia kontynentu bywa nazywany „ojcem Europy".
Karol niemal całe panowanie spędził na wojnach. Kliknij etapy, aby zaznaczyć postęp.
Karol podbił królestwo Longobardów w północnej Italii i przyłączył je do swojego państwa, umacniając sojusz z papiestwem.
Najdłuższe i najkrwawsze zmagania. Pogańskich Sasów podbito i chrystianizowano — często siłą (np. krwawy sąd w Verden).
Walki z Arabami; w wąwozie Roncevaux zginęła straż tylna — wydarzenie opiewane w „Pieśni o Rolandzie".
Rozbicie koczowniczego państwa Awarów w Panonii i zdobycie ogromnych łupów. Powstała marchia graniczna.
Na rubieżach utworzono marchie (np. hiszpańską) — pas obronny pod władzą margrabiów, strzegący granic imperium.
Najważniejszy akt panowania Karola dokonał się przy ołtarzu bazyliki św. Piotra w Rzymie.
Podczas mszy papież Leon III włożył Karolowi na głowę koronę cesarską i obwołał go cesarzem Rzymian. Po raz pierwszy od wieków na Zachodzie znów był cesarz.
PODSTAWOWAAkt ten oznaczał odnowienie cesarstwa rzymskiego w wersji chrześcijańskiej i zachodniej. Cesarz miał być świeckim opiekunem całego chrześcijaństwa.
MATURACesarstwo wschodnie (Bizancjum) uważało się za jedynego prawowitego spadkobiercę Rzymu. Koronacja Karola oznaczała, że w Europie pojawiło się dwóch cesarzy — źródło rywalizacji.
ŚREDNIAKarol nie tylko zdobywał, ale i sprawnie rządził rozległym państwem bez stałej stolicy biurokratycznej.
Karol świadomie wspierał odnowę kultury i nauki — to dzięki niemu przetrwała znaczna część dziedzictwa antyku.
Dwór w Akwizgranie stał się ośrodkiem nauki; sprowadzano tu uczonych z całej Europy.
Najważniejszy doradca-uczony Karola, organizator szkolnictwa i odnowy łaciny.
Nowe, czytelne pismo, które ujednoliciło zapis i ułatwiło kopiowanie ksiąg.
Przy klasztorach przepisywano antyczne i kościelne rękopisy, ratując je od zapomnienia.
Po śmierci Karola (814) i panowaniu jego syna Ludwika Pobożnego imperium nie przetrwało w jednym ręku.
Kliknij kartę, aby odsłonić definicję.
Król Franków (768–814) z dynastii Karolingów; w 800 r. koronowany na cesarza. Twórca największego państwa wczesnośredniowiecznej Europy.
Dynastia frankijska, której najwybitniejszym władcą był Karol Wielki; nazwa pochodzi właśnie od jego imienia.
25 XII 800 r. papież Leon III koronował Karola na cesarza w Rzymie — odnowienie cesarstwa na Zachodzie (renovatio imperii).
Stolica i ulubiona rezydencja Karola (dziś Aachen w Niemczech); ośrodek dworu, pałacu i renesansu karolińskiego.
Wysłannicy cesarscy objeżdżający kraj parami, by kontrolować hrabiów i urzędników w imieniu Karola.
Odnowa kultury, nauki i piśmiennictwa na dworze Karola (Akademia Pałacowa, Alkuin, minuskuła karolińska).
Podział imperium Karola na trzy części między jego wnuków; zalążek przyszłej Francji i Niemiec.
Kliknij znaczniki — od stolicy i koronacji po podboje i podział imperium.
Legenda: ● Stolica i koronacja | ● Podboje | ● Klęska / granica | ● Podział imperium (843)
Przystępne omówienie monarchii Franków dla szkoły podstawowej.
Ujęcie dla szkoły średniej — podboje, koronacja i reformy.
Dokumentalne spojrzenie na dziedzictwo i legendę władcy.
Filmy otwierają się z serwera youtube-nocookie.com (brak śledzenia).
Fragmenty źródeł w przystępnym opracowaniu. Przeczytaj i odpowiedz na pytania — to świetne ćwiczenie maturalne.
„Gdy w dzień Bożego Narodzenia król powstał z modlitwy przed grobem św. Piotra, papież włożył mu na głowę koronę, a cały lud rzymski zawołał: »Karolowi, najpobożniejszemu cesarzowi, życie i zwycięstwo!«. Tak oto przyjął tytuł cesarza."Opracowanie na podstawie: Einhard, „Życie Karola Wielkiego" (Vita Karoli Magni), IX w.
„Postanawiamy, że każdy z Sasów, kto by ośmielił się trwać w pogaństwie i odmówić przyjęcia chrztu, lub kto by spalił zwłoki według dawnego obyczaju, ma być ukarany śmiercią. Kościołom i duchownym należy się cześć i danina."Opracowanie na podstawie kapitularza saskiego Karola Wielkiego (Capitulatio de partibus Saxoniae, ok. 785 r.).
„Za zgodą trzech braci podzielono państwo na trzy części: jednemu przypadły ziemie zachodnie, drugiemu wschodnie, a trzeciemu — wraz z tytułem cesarskim — pas krain pośrodku, od Italii po brzegi morza północnego."Opracowanie na podstawie postanowień traktatu w Verdun z 843 r.